حرفهای که زندگی به رها یاد داده
به تعظیم مردم این زمانه اعتماد نکن.تعظیم آنان همانند خم شدن دو سر کمان است.که هرچه بهم نزدیکتر شوند تیرش کشنده تر است.
منتظر کسی باش که حتی اگر در ساده ترین لباس هم بودی حاضر باشه تو رو به همه دنیا نشون بده و بگه این همه دنیای منه.
دلگیر نشو از آدمها... نیش زدن طبیعتشان است.سالهاست که به هوای بارانی میگویند خراب.
آرامش خود را به هیچ چیزو هیچکس وابسته نکن.تا همیشه آنرا داشته باشی.
فردا یک راز است نگرانش نباش. دیروز یک خاطره بود حسرتش را نخور. واما امروز یک هدیه است قدرش را بدان. نمیتوان برگشت و آغاز خوبی داشت. اما میتوان آغاز کردو پایان خوبی ساخت.
گاهی کامل فراموش میکنی و بعد میبینی که باید منتظر میموندی وگاهی انقدر منتظر میمونی که میفهمی که زودتر از اینا باید فراموش میکردی.
من خدا را دارم. کوله بارم بردوش. سفری میباید. سفری تا ته تنهایی محض. هرکجا لرزیدی از سفر ترسیدی فقط آهسته بگو من خدا را دارم.