داداش محمود      تک پر خودم    حمیدرضای عزیز    آقای هیس   ماکان

آقا رضای گل     داریوش لجباز     آقا مستعان هنرمند     داداش احسان

حلالم کنید. هر شوخی و نظری که اذیتتون کردو فراموش کنیدو ببخشیدم. میخوام برم. دلیلش بمونه واسه 

خودم.فقط بگم بهترین جایی بود که تا حالا تو عمرم پیدا کرده بودم واسه یاد گرفتن و یاد دادن  واسه حرف زدن و 

سبک شدن. نمیخواستم برم اما یهویی شد. شاید نبودنم هیچ فرقی واستون نداشته باشه با بودنم. اما اینو

بدونید دوستتون دارم. دلم برای همه اتون تنگ میشه. به خدا سپردمتون. شاد باشید.

گپی کوچولو با خواهرای گلم

                      عسل جون    یلدا خانم خوش سلیقه      آبجی آسیه     نفس عزیزم                                   

مریم جونم    اسماء خانم گل   جنان مهربون      سارای همدمم

 مثل خواهرایی بودید برام که هیچوقت نداشتم. خیلی بهم خوش گذشت ساعتهایی که با شما بودم.

خیلی چیزا ازتون یاد گرفتم و کلی باهاتون درد دل کردم. از همه اتون ممنونم. دیگه نمیتونم تو وبی

بمونم که خیلی چیزا رو یادم میندازه. همه اتونو دوست دارم. همه اتونو به خدا میسپارم. شاید

اشکامو نبینید ولیهمین الان دلم براتون تنگ شده. برام دعا کنید.

اختتامیه وبلاگ رها

نبسته ام به کس دل نبسته کس به من دل

                                                          چو تخته پاره بر موج رها رها رها من

ز من هر آنکه او دور چو دل به سینه نزدیک

                                                       به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من

نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی

                                                       که تر کنــم گلویـــــــی به یاد آشنــا من

ستاره هـــا نهفته ام در آسمــــــان ابــــری

                                                       دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من

          

            هوای گریه با من

     

     دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من

ناب

وقتی "باختم" مسیر را "یافتم".

در بزرگراه زندگی "راهت" "راحت" نخواهد بود.

هر "چاله ای" "چاره ای" به من آموخت.

"بکوش" و نا امیدی را "بکش".

برای جلوگیری از "پسرفت" "پس باید رفت".

دوباره فکر کن.فرصت ها دوباره تکرار نمیشوند.

آیا باز میگردی؟؟؟؟

در دلم آرزوی آمدنت میمیرد

رفتی اینک اما      آیا باز میگردی؟

چه تمنای محالی            خنده ام میگیرد

چه شبی بود وچه روزی افسوس

با شبان آهی بود

روزها شوری داشت

آرزو میکردم دشت سرشار ز سرسبزی رویاهارا

من گمان میکردم :

دوستی هم چون گیاهی سرسبز   چار فصلش همه آراستگی ست

من چه میدانستم :

سبزه می پژمرد از بی آبی

سبزه یخ میزند از سرمای دی

من چه میدانستم :

دل هر کس دل نیست    قلبها زآهن و سنگ     قلبها بی خبر از عاطفه اند

از دلم رست گیاهی سرسبز

سر برآورد  درختی شدو نیرو برگرفت.

این گیاه سرسبز

این برآورده درخت اندوه

حاصل مهر تو بود.

ماهی

دوستای گلم خیلی گشتم تا جواب این سوالو پیدا کنم. کمکم میکنید؟

اگه 96 تا ماهی داشته باشی و 53 تاش غرق بشن حالا چندتا ماهی داری؟؟؟؟